Parco Nazionale del Gran Sasso e Monti della Laga 

             Góry Gran Sasso są częścią Apeninów. Leżą około 130 km na wschód od Rzymu. Ich najwyższy szczyt Corno Grande 2912 m jest jednocześnie najwyższym wzniesieniem Półwyspu Apenińskiego. Pomimo, że w położonych u stóp gór miastach panują od wiosny upały a latem temperatura przekracza 30˚C, początkiem lipca nie brakuje tu dużych płatów śniegu. W kotlince pod Corno Grande znajduję się nawet mały lodowioec - Calderone. Jest on najdalej wysuniętym na południe lodowcem w Europie Jego rozmiary znacznie się zmniejszają, co może być efektem ocieplania klimatu.Oprócz Corno Grande w krajobrazie Gran Sasso dominują szczyty: Pizzo d'Intermesoli, Monte Corvo i Pizzo Cefalone.

             Południową części Gran Sasso stanowi płaskowyż Campo Imperatore. Jest on przez Włochów nazwany też Małym Tybetem . Płaskowyż ma 27 km długości i 8 km szerokości. Wznosi się on na wysokości 1600 - 2000 m n.p.m. Jest on terenem całkowicie bezdrzewnym i jako olbrzymia trawiasta łąka wykorzystywany jest do wypasu stad koni, krów i owiec. Większość z jego 80 km²  powierzchni jest prawie idealnie płaska. Płaskowyż kryje w sobie malowniczy wąwóz którego koryto zostało wydrążone przez spływające z gór wody opadowe. Latem w czasie słonecznej pogody dno wąwozu jest całkowicie suche. Niewielkie deszcze całkowicie wsiąkają w przepuszczające podłoże skał wapiennych. Drobny żwirek na dnie wąwozu i brak roślinności świadczy jednak o tym, że okresowo korytem płynie wartki strumień wody. Deszcze w górach Gran Sasso potrafią być bardzo obfite, o czym sam zdołałem się osobiście przekonać. Podczas, gdy na wybrzeżu Adriatyku trwała susza i upały, w trakcie mojego pobytu w górach codziennie padał deszcz, a raz byłem świadkiem ulewnej wielogodzinnej burzy. Na północy Campo Imperatore podchodzi pod szczyty Monte Aquila i Monte Portella. W rejonie tym wybudowano obserwatoriom astronomiczne i niewielki hotel , w którym więziony był Benito Mussolini. Można dojechać do niego samochodem, bądź koleją linową. Zimą celem przyjazdu tu turystów są dobre warunki do uprawiania narciarstwa, a latem możliwość łatwego wejścia na najwyższe szczyty Apeninów.

         Oprócz stworzenia warunków dla sportu i rekreacji zadbano o to, aby turyści mogli posiąść wiedzę na temat bogatej apenińskiej flory. Nieopodal obserwatorium astronomicznego istnieje mały, ale bardzo dobrze zorganizowany ogród botaniczny. Można w nim poznać najbardziej rzadkie gatunki roślin i endemity Gran Sasso. Oprócz starannie oznaczonych roślin w alpinarium istnieje ładna ekspozycja fotograficzna flory na tablicach informacyjnych. Oczywiście nawet najbogatszy ogród botaniczny może przedstawić tylko wycinek bogatej w tysiące gatunków flory południa Europy. Tak więc odwiedzanie tych krain i poznawanie ich flory jest dla mnie wymagającym i ekscytującym wyzwaniem.  A oto lista gatunków roślin, które odnalazłem w  Gran Sasso i zdołałem rozpoznać:

Acinos alpinus - czyścica alpejska,

Anacamptis pyramidalis - koślaczek stożkowaty,

Anthyllis montana -przelot górski,

Astragalus depressus - Astragalo depresso

Ceterach officinarum - śledzionka skalna,

Cynoglossum magellense - lingua di cane della Majella, Apennine houndstongue,

Dactylorhiza sambucina - kukułka bzowa,

Digitalis lutea - naparstnica żółta

Doronicum columnae - doronico di Colonna

Edraianthus graminifolius - Campanula graminifolia (wł.)

Erysimum majellense - Violaciocca delle Majellaendemit pirenejski

Euphorbia myrsinites - wilczomlecz mirtowaty,

Gentiana lutea - goryczka żółta,

Helianthemum oelandicum subsp. alpestre - Eliantemo rupino (wł.)

Isatis allionii - Glasto di Allioni,

Lamium garganicum - Falsa-Ortica meridionale (wł.)

Linaria purpurea - lnica purpurowa,

Ononis cristata - ononide del Moncenisio,

Paronychia kapela - paronichia della kapela,

Ranunculus brevifolius - Ranuncolo a foglie brevi

Saxifraga callosa - skalnica języczkowata, Sassifraga meridionale (wł.)

Saxifraga porophylla - sassifraga porosa - endemit - wystepuje w Pirenejach i na Sycylii

Scrophularia hoppii - Scrofularia di Hoppe,

Sedum acre -  rozchodnik ostry,

Sedum hispanicum - rozchodnik siny, rozchodnik hiszpański

Senecio scopoli - Senecione illirico

Thlaspi stylosum - erba storna appennina - endemit pirenejski

Vitaliana primuliflora - pierwiośnik górski,

 

www.natura-2000.eu